Wzór nie kończy się na skrzydle. Prowadzimy go przez panele, fronty i ukryte drzwi, więc ściana czyta się jako jeden obraz — nie jako drzwi z dekorem.
To ta sama ciągła płaszczyzna co w zabudowie klasycznej — panele, fronty szaf i ukryte drzwi w jednym licu — uzupełniona autorską grafiką. Grafika przechodzi przez podziały bez przerwy, także przez skrzydła drzwi.
Nie drzwi z dekorem, a jeden obraz na całej ścianie.
Każdą zabudowę zaczynamy od rozwinięcia ściany. Na widoku ustawiamy podziały paneli i położenie drzwi, a następnie nakładamy grafikę i sprawdzamy, jak przechodzi przez każdą szczeliną.
Na tym etapie widać, czy najważniejszy fragment motywu nie wypadnie na styku, i czy drzwi po zamknięciu domykają kompozycję.
Przekrój poziomy pokazuje, co dzieje się pod spodem — ościeżnice i panele licujące w jednej płaszczyźnie, dzięki którym powierzchnia pozostaje ciągła niezależnie od kierunku otwierania drzwi.
Od subtelnej linii w kolorze ściany do pełnoformatowego motywu — cztery realizacje pokazujące skalę możliwości.
Budowa ościeżnicy pod zabudowę, kierunki otwierania, materiały i kolejność decyzji — pełny poradnik.
Na jego podstawie rozłożymy grafikę i pokażemy, jak wzór poprowadzi się przez panele i drzwi.
